ไม่น่าเชื่อว่าท่ามกลางบรรยากาศยามเย็น พระอาทิตย์กำลังจะลาขอบฟ้า ภูเขาตรงหน้า สนามหญ้าเทียมสีเขียว และกลิ่นเหงื่อนักกีฬาจะนำมาซึ่งความคิดนึง ที่ไม่น่าจะมาเกี่ยวกันได้
เราไม่รู้ว่าคนทั่วไปจะคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องความสำเร็จ และการนับถือตัวเอง แต่ตัวเราเองมักคิดเสมอว่าตัวเราเป็นคนขี้เบื่อง่าย ไม่ค่อยพยายาม หรือมุ่งมั่นสักเท่าไหร่ ชีวิตที่ผ่านมาเลยดูไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
แต่ยังไงท้ายที่สุดคนเราก็จะต้องเดินทางหาคำตอบจนเจอ ว่าตัวเราชอบอะไร อยากทำอะไร และรู้ว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไรบนโลกกว้างใบนี้ (ซึ่งจริงๆตอนนี้มันแคบมาก เพราะการเชื่อมโยงบนโซเชียลเนตเวิค)
เมื่อ 4 ปีที่แล้ว เราตัดสินใจที่จะทำสิ่งนึงซึ่งเป็นความฝัน ไม่ใช่สิเรียกว่าความคลั่งไคล้ดีกว่า นั่นคือการทำอาหาร เราไม่รู้ว่ามันเริ่มจากตรงไหนในชีวิต อาจจะเพราะตอนล้อมวงเล่นหม้อข้าวหม้อแกงกับเพื่อนแถวบ้านในวัยเด็ก หรือเป็นห้องเรียนวิชาคหกรรมตอนม.1 หรือมื้ออาหารแห่งความทรงจำกับพ่อแม่ หรืออาจจะเป็นครัวในบ้านไม้ในชนบทที่ให้ความรู้สึกทั้งเสียงและกลิ่นที่ต่างกันมากๆอย่าง ครัวปักษ์ใต้ของยายที่นครศรีธรรมราช กับครัวอีสานบ้านเฮาของย่าที่โคราช แต่ไม่ว่าจะเริ่มยังไง มันก็นำเรามาพบว่าเราชอบเกี่ยวกับอาหาร (ขอออกตัวว่าไม่เคยทำอาหารมาก่อน ออกแนวจะขี้เกียจด้วยซ้ำ) ชอบดูรายการทำอาหาร อ่านการ์ตูน ดูหนังเกี่ยวกับอาหาร และชอบซื้อหนังสือทำอาหารมากๆ
เราเลยตัดสินใจไปเรียนทำอาหาร กับสถาบันของรัฐ (เนื่องจากงบน้อย) จากนั้นมาเราก็ได้รับประสบการณ์ในสายอาชีพนี้อย่างน่าตื่นเต้น
ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ตอนเรียนมหาลัยอยุ่ปีสอง เราได้รู้จักเพื่อนคนนึงที่เรียนภาพยนตร์ นับแต่นั้นมามันคืออีกสิ่ง ที่คล้ายโดนปักหมุดไว้ ทำให้จนทุกวันนี้เราก็ยังคงชอบดูหนัง (และบ่อยก็คือหนังนอกกระแส) เราก็ไม่รู้ว่าเพราะเราชอบดูหนังเลยทำให้เรารู้สึกเข้ากันได้ดีกับเพื่อนคนนี้ หรือเพราะเพื่อนคนนี้ที่เข้ามาเปลี่ยนและทำให้เราชอบดูหนังกันแน่ แต่ตอนนี้เราก็ยังคงชอบและมีความสุขที่ทำสิ่งนี้ และหลายครั้งเราก็มักจะนึกถึงเพื่อนคนนี้ และอยากจะย้อนกลับไปสมัยนั้นจริงๆ
แล้วมันเกี่ยวกันยังไงเหรอ ที่เล่ามาทั้งหมด เอายังงี้แล้วกัน ถ้าคุณเคยดูหนังเรื่อง julie&Julia คุณอาจจะพอเข้าใจ แต่ถ้าคุณไม่เคยดู ก็จะขอเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงสองคน ที่ต่างยุคสมัย แต่ทั้งสองมีสิ่งหนึ่งที่เชื่อมโยงกันนั้นคือ อาหาร และการค้นหาความเคารพและคุณค่าในตัวเอง เราไม่อยากจะเล่าให้ฟังทั้งหมดหรอกนะ เอาเป็นว่าเราก็อยากจะค้นหาคุณค่าและอยากจะเอาชนะข้อจำกัดของตัวเองทำในสิ่งที่อยากทำให้สำเร็จเหมือนสองตัวละครในหนังเรื่องนี้
และนี่คือที่มาของเป้าหมายนี้ เราอยากจะทำอาหาร โดยแรงบันดาลใจจากหนัง เพราะเรารักหนังและรักการทำอาหาร เราจึงอยากทำไปพร้อมกัน ไม่รู้สุดท้ายจะเป็นยังไง แต่เราจะทำ โดยหาหนังมา 50 เรื่อง เราจะดูหนัง แล้วจะหยิบเมนูมา 1 อย่างจากหนังเรื่องนั้น หาสูตรแล้วลองทำดู เรายอมรับว่าเรากลัวว่าจะไปไม่รอด เพราะฉะนั้น ถ้าเราทำได้ 10 เรื่องแล้ว เราจะบอกคุณเกี่ยวกับสิ่งนี้ แล้วเราจะเดินทางต่อไปด้วยกันนะคะ
สนามฟุตบอลยามอาทิตย์อัสดง
24/5/58
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น